عوض شدي نيستي ديگه مثل روزاي اوّل
واسه يه قرار کوچيک منو ميکني معطّل
 
هرچي باهات حرف ميزنم فکرت يه جاي ديگست
گاهي سرو تکون ميدي وقتي که جاي خندست
 
انگار منو نمي بيني با اون همه نگاهت
يک نفر ديگه شده انگاري تکيه گاهت
 
کاش مي دونستي اون منم که تنها عاشق توئه
خدا کنه پي ببري يه روز به اشتباهت
 
عوض شدي نيستي مث اوني که عاشقم بود
وقتي پيشم ميومد نه غصّه بود نه غم بود
 
عوض شدي نيستي مث همون که با نگاهش
ازم ميخواس يه بوسه با التماس و خواهش
 
اوني که وقتي لبخند ميزد ميرفتم از هوش
چشمامو وا ميکردم هر دو بوديم در آغوش
 
امّا حالا مي بينم دوست نداري جديداً
خيلي باهام بگردي ، دوسش داري شديداً
 
ازم ميخواي مثّ تو بشم ولي نميشه
خودت ميدوني سخته برام تو رو نديدن